شمارهٔ ۲۴ - خواجه حافظ فرماید

اگر چه عرض هنر پیش یاربی ادبیست
زبان خموش ولیکن دهان پر از عربیست ۱
در جواب او ۲

ز اطلس فلکم پرده در طنبیست
بطاقچه مه و خور جام و کاسه حلبیست ۳

بپرده شاهد کمخاو جلوه کرمیخک
بهم برآمده دستارکین چه بوالعجبیست ۴

بصوف ازان جهت انگوره لقب کردند
که گه گهی لکه بروی زباده عنبیست ۵

درین که صندلی بقچه کش بپایه رسید
سبب مپرس که آنرا دلیل بی سببیست ۶

بر آمدن بهمه رنگ شرب و والا را
زعین قجه نمائی و غایت جلبیست ۷

وجب وجب همه شب چارشب بپیمایم
چه صرفها که مرا در نهالی عزیست ۸

بکیش کلکنه و دین فوطه حمام
که بقچه کردن سجاده عین بی ادبیست ۹

برختخانه قاری خرام و زینت بین
که متکای مهش گردبالش طنبیست ۱۰

ز نظم البسه قاری به فارسی گویان
زبان خموش ولیکن دهان پر از عربیست ۱۱