هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به ناپایداری دنیا و بیوفایی فلک اشاره دارد. شاعر از بیوفایی دنیا و نداشتن یار وفادار شکایت میکند و به فقر و نداری برخی افراد نیز اشاره میکند. در ادامه، او از زیباییهای طبیعت مانند چمن و گلستان سخن میگوید، اما تأکید میکند که حتی این زیباییها نیز پایدار نیستند. در نهایت، شاعر از خواننده میخواهد به نیازمندان ترحم کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند و ممکن است برای گروههای سنی پایین نامفهوم باشند.
شمارهٔ ۵۰ - امیر حسن دهلوی فرماید
فلک با کس دل یکتا ندارد
ز صد دیده یکی بینا ندارد ۱
در جواب او ۲
گلستان رونق کمخا ندارد
چمن آرایش دیبا ندارد ۳
تنم تا یافت در بر صوف طاقین
سر حبر و دل خارا ندارد ۴
ترحم کن بر آنکس ای ملبس
که او شلوار خود در پا ندارد ۵
ببر آنرا که دستی رخت نو نیست
دل عیش و سر صحرا ندارد ۶
ازین نه تو نپوشم پک دو توئی
فلک با کس دل یکتا ندارد ۷
برقد شمط این اطلس چرخ
گرش پهنا بود بالاندارد ۸
به وصف جامهها قاری چو پرداخت
درین طرز سخن همتا ندارد ۹
ز صد دیده یکی بینا ندارد ۱
در جواب او ۲
گلستان رونق کمخا ندارد
چمن آرایش دیبا ندارد ۳
تنم تا یافت در بر صوف طاقین
سر حبر و دل خارا ندارد ۴
ترحم کن بر آنکس ای ملبس
که او شلوار خود در پا ندارد ۵
ببر آنرا که دستی رخت نو نیست
دل عیش و سر صحرا ندارد ۶
ازین نه تو نپوشم پک دو توئی
فلک با کس دل یکتا ندارد ۷
برقد شمط این اطلس چرخ
گرش پهنا بود بالاندارد ۸
به وصف جامهها قاری چو پرداخت
درین طرز سخن همتا ندارد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۹ - خواجه حافظ فرماید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۱ - خواجه حافظ فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
