هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از درد فراق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید. او از بی‌قراری، بی‌خوابی و تأثیرات عاطفی این دوری می‌نویسد. همچنین، تصاویری از طبیعت و عناصری مانند آب، آتش و باد برای بیان احساساتش استفاده شده است. در بخشی از شعر، شاعر به حالت خلسه‌وار و رویایی اشاره می‌کند که در آن اشیا و محیط اطرافش نمادین و معنوی می‌شوند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی بیشتری نیاز دارند.

شمارهٔ ۶۳ - شیخ سعدی فرماید

دوش بی روی تو آتش بسرم بر میشد
آبم از دیده همیرفت و زمین ترمیشد ۱
در جواب او ۲

جیب اطلس چو پر از کشمه عنبر میشد
جامها جمله ازان نفحه معطر میشد ۳

سحر آشفته چو برخاستم از جامه خواب
جامه میجستم و دستار بهم بر میشد ۴

در عروس تتق حجله نظر میکردم
پیش چشمم در و دیوار مصور میشد ۵

علم زر بسر آنروز که دستار نمود
دید دل کش خرد و صبر در آنسر میشد ۶

سوخته جبه شب برد وبمن گفت صباح
دوش بی روی تو آتش بسرم بر میشد ۷

از سرم فوطه جدا مانده و بادم زده بود
وز دماغ آب همی رفت و زمین تر میشد ۸

دیدم ایجامه سحر کوی گریبان ترا
سینه از مهر تو چون صبح منور میشد ۹

ورق اطلس و والای تو دیدم قاری
پیش او دفتر گل جمله مبتر میشد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۲ - مولانای رومی فرماید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۴ - مولانا حافظ فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.