شمارهٔ ۸۶ - مولانا حافظ فرماید

دارم از زلف سیاهت گله چندان که مپرس
که چنان زو شده ام بیسرو سامان که مپرس ۱
در جواب او ۲

دارم از بیسرو پائی گله چندان که مپرس
شده بیرخت چنانم من عریان که مپرس ۳

هم زمستان زقضا نیست بپایم شلوار
همه کس طعنه زنان این که مبین آن که مپرس ۴

بهر تشریف کسی مدح لئیمان مکناد
که چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس ۵

بیکی جامه فاخر که بپوشم گه گه
میرسد آن بمن از چشم حسودان که مپرس ۶

گفته بودم نکشم جیب بتان لیک ببر
شیوه میکند آن جیب زر افشان که مپرس ۷

از پی پیرهن و داریه و زوده زفارس
تا بحدیست مرا میل سپاهان که مپرس ۸

در بهاران دلم از جامه کرباس گرفت
اشتیاقست مرا با رخ کتان که مپرس ۹

فتنه میکند آن گوی در و زر قاری
در بر اطلس و کمخای گلستان که مپرس ۱۰