شماره ۱۱ - چون پریشان است زلف یار ما

چون پریشان است زلف یار ما
جز پریشانی نباشد کار ما ۱

او به هر صورت که بنماید جمال
هم بدان معنی بود اظهار ما ۲

گفت آن خورشید مهرویان ببین
در دل هر ذره ای، دیدار ما ۳

گفتم او را من نیم جمله توئی
گفت آری ماگل و تو خار ما ۴

گفت دانی آفتاب و ماه چیست
لمعه ی از روی پر انوار ما ۵

یک شبی می گفت آن شمع طراز
سوختی از عشق آتش بار ما ۶

او بود خورشید و ما چون سایه ایم
این بود ابحار و ثم الدار ما ۷

ساغر می داد و ما را مست کرد
گفت کوهی فاش کن اسرار ما ۸