شماره ۱۴ - به ما روز آور ای مه امشبی را

به ما روز آور ای مه امشبی را
که سازیم از تو حاصل مطلبی را ۱

چه جای زر دهم جان گر فروشند
وصال چون تو سیمین غبغبی را ۲

سپاس ومنت ایزد را که فرمود
نصیب ما چو تو خوش مشربی را ۳

نه کس روزی چو رویت دیده روشن
نه چون زلفت به تاریکی شبی را ۴

چو تو فرزندی البته نیارند
گر آرند از بهشت ام و ابی را ۵

چو رویت ماه بود ار داشت زلفی
چو زلفت کس ندیده عقربی را ۶

گرم خوانند کافر یا مسلمان
که جز عشقت نگیرم مذهبی را ۷

بلند اقبال از سعدی ندیدم
چو اقبال بلندت کوکبی را ۸