شماره ۱۵ - در بر از زلف زره سان کرده ای جوشن چرا

در بر از زلف زره سان کرده ای جوشن چرا
داری ار آهنگ قتل ای دوست با دشمن چرا ۱

چشم فتانت به هر دم فتنه بر پا می کند
طره افکند سر را می زنی گردن چرا ۲

نقطه موهوم می خواند دهانت راحکیم
بر دهانت این چنین بهتان ز روی ظن چرا ۳

خرمن عمر مرا از آتش غم سوختی
می زنی بر آتشم هر دم دیگر دامن چرا ۴

گرنمی باشد ز رشک غنچه لعل لبت
غنچه را هر صبحدم چاک است پیراهن چرا ۵

با وجود اینکه بیند قامتت را باغبان
می نشاند نونهال سرو درگلشن چرا ۶

از تماشائی چه کم گردد ز باغ حسن تو
خوشه چین را رد کنی ای صاحب خرمن چرا ۷

بر ندارد بخیه چاک زخم تیغ ابرویت
می زنی از مژه دیگر بر دلم سوزن چرا ۸

چون بلنداقبال اگر آگه ز اسراری مگو
خاتم جم افتد اندر دست اهریمن چرا ۹