شماره ۲۳ - نه چوبالای توسروی بود اندر چمنا

نه چوبالای توسروی بود اندر چمنا
نه کشدفاخته اندر چمن افغان چومنا ۱

به سراغ قدچون سرو توگر نیست زچیست
فاخته اینهمه کوکو زند اندر چمنا ۲

غنچه لعل تو را دیده همانا که زند
چاک هر صبحدم از عشق تو گل پیرهنا ۳

منکر نقطه موهوم نمی گشت حکیم
گر که می آمد ومی دید که داری دهنا ۴

همه خوانند تو را ماه ونیابند که ماه
نه سخن گوست نه زلفینش بود پرشکنا ۵

همه دانند تو را سرو و ندانند که سرو
نه چمیدن چو تو دارد نه بودسیمتنا ۶

خواستم عشق تو را فاش نسازم دیدم
داستانی است که گویند به هر انجمنا ۷

زلف طرار تو دزد دلم ار نیست ز چیست
شده لرزان و پریشان و اسیر رسنا ۸

من اگر دل به سر زلف تو دادم چه عجب
تو بری دین و دل از دست اویس قرنا ۹

جامه مهر تو حاشا که زتن دور کنم
مگر آن روز که پوشند به جسمم کفنا ۱۰

چون میانت ز میان رفت بلند اقبالت
از میان تو بیامد به میان چون سخنا ۱۱