شماره ۴۰ - دلم به زلف خم اندر خم تو در بنداست

دلم به زلف خم اندر خم تو در بنداست
چو پای بند به بند تو است خرسنداست ۱

ز چشم مست تو افتاده فتنه در عالم
گناه زلف تو را نیست از چه در بنداست ۲

مگر تو شانه زدی زلف مشک افشان را
که هر کجا نگرم مشک چین پراکند است ۳

هزار درد مرا در دل است وچاره آن
از آن دو لعل شکر بار یک شکرخند است ۴

نه چون لب تویکی لعل در بدخشان است
نه چون رخ تو یکی روی درسمرقند است ۵

ز چشم زخم حسودان مدار باک به دل
بر آتش رخت از خال چونکه اسپنداست ۶

علاج ضعف دلماست شکرین لب تو
طبیب گوید اگر چاره ای است گلقنداست ۷

گرم تونیش خورانی به خاصیت نوش است
ورم تو زهر چشانی به چاشنی قند است ۸

اگر که رشته عمرم چومهر خود گسلی
به ماه روی تو بازم خیال پیوند است ۹

به سینه بار غمت را کشد بلند اقبال
چو برگ کاهی اگر چه چو کوه الونداست ۱۰