هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به زیبایی و جمال معشوق خود میپردازد و از عناصر طبیعی مانند ماه، گل، سرو و ... برای توصیف او استفاده میکند. همچنین، شاعر از عشق و دلباختگی خود سخن میگوید و تأثیرات این عشق را بر زندگی خود بیان میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۰ - چه سان از رخ دهم نسبت به ماهت
چه سان از رخ دهم نسبت به ماهت
توهستی گل چرا خوانم گیاهت ۱
به عالم چون تو نبود خوبرویی
خدا از چشم بد دارد نگاهت ۲
توشاه کشور حسنی و باشد
صف برگشته مژگانت سپاهت ۳
اگر سروی چه می باشد قبایت
وگر ماهی چه می باشد کلاهت ۴
سیه کردند آخر روزما را
خط وخال و دوچشمان سیاهت ۵
مرانم بی گناه از در گنه نیست
اگر گویی که این باشد گناهت ۶
غبار راه او کحل البصر شد
بلند اقبال تا شدخاک راهت ۷
توهستی گل چرا خوانم گیاهت ۱
به عالم چون تو نبود خوبرویی
خدا از چشم بد دارد نگاهت ۲
توشاه کشور حسنی و باشد
صف برگشته مژگانت سپاهت ۳
اگر سروی چه می باشد قبایت
وگر ماهی چه می باشد کلاهت ۴
سیه کردند آخر روزما را
خط وخال و دوچشمان سیاهت ۵
مرانم بی گناه از در گنه نیست
اگر گویی که این باشد گناهت ۶
غبار راه او کحل البصر شد
بلند اقبال تا شدخاک راهت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - رشک می آیدم ز پیرهنت
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - از بی وفایی یار دارم بسی شکایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
