شماره ۱۰۷ - دمیدگل به چمن ساقیا بیاور راح

دمیدگل به چمن ساقیا بیاور راح
صلاح من بود این تا تو را بود چه صلاح ۱

زمانه بر دل های ما زغم زده قفل
بگیر بهر گشایش ز جام می مفتاح ۲

قسم به جان توفیضی که من ز می بردم
نبرده زاهد از اعمال روز استفتاح ۳

فلاح اگر طلبی شو به عین هستی نیست
به مستی این هنر آید به کف بجوی فلاح ۴

دلی که گشته به چشمش جهان ز غم تاریک
به روشنی مگر از می بری برش مصباح ۵

گمانم اینکه اگر می به مردگان بدهند
ز شوق باز پس آید به جسمشان ارواح ۶

به روی ما درمیخانه بسته گر زاهد
نه آگه است که ما را است ذکر یا فتاح ۷

چه بود بودی اگر جای آب می در یم
که من به عمر همی می شدم در اوملاح ۸

ز بس صلاح ومسا می خوردبلنداقبال
نمانده است که مستی کندمسا وصباح ۹