شماره ۱۱۱ - دل برد و گشت پنهان از چشمم آن پری رخ

دل برد و گشت پنهان از چشمم آن پری رخ
از بردن دل افسوس وز رفتن وی آوخ ۱

هر کس که افتدش راه روزی به کوی آن ماه
هم سال اوست فیروز هم فال اوست فرخ ۲

از شکل آدمی غم در شکل دیگرم کرد
قد صانی دلیل فی مذهب التناسخ ۳

کی جان من پیاده سالم کنم ز دستش
صد شاه را به یک کش فرموده مات از رخ ۴

چون من طلب نمایم ازکیمیای وصلش
کز سوز دل اگر یخ خواهم بگویدم یخ ۵

اندیشه ای ندارم با سر قدم گذارم
روید به راه عشقش گر جای سبزه ناچخ ۶

نازم به دست ساقی کز ما نهشت باقی
از آنچه داد از خم برد آنچه بود در مخ ۷

از تو بلنداقبال چون مسئلت نماید
او را مساز محروم حرفی بگو به پاسخ ۸