هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند ماه، مشک، نسیم سحر و خورشید، عشق و علاقهی خود را به معشوق بیان میکند. او از بوی موی معشوق، شیرینزبانی و حضور همیشگی او در قلبش سخن میگوید.
رده سنی:
15+
این شعر حاوی مضامین عاشقانهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیدهتر ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۱۲۴ - نه مشک ختا بوی موی تو دارد
نه مشک ختا بوی موی تو دارد
نه ماه سما حسن روی تودارد ۱
نسیم سحر زنده ساز دلم را
از آن روکه بوئی ز موی تو دارد ۲
ز شیرین زبانی بسی ناله چون نی
شکر هر دم از گفتگوی تو دارد ۳
به دل هر که را آرزوئی است اما
دل من همین آرزوی تودارد ۴
کجا ماه تابان ومهر درخشان
فروغی چوروی نکوی تو دارد ۵
تو خورشید رو هر کجا رخ نمایی
چو حربا دلم رو به سوی تو دارد ۶
کسی رابلند است اقبال چون من
که در روز وشب جا به کوی تو دارد ۷
نه ماه سما حسن روی تودارد ۱
نسیم سحر زنده ساز دلم را
از آن روکه بوئی ز موی تو دارد ۲
ز شیرین زبانی بسی ناله چون نی
شکر هر دم از گفتگوی تو دارد ۳
به دل هر که را آرزوئی است اما
دل من همین آرزوی تودارد ۴
کجا ماه تابان ومهر درخشان
فروغی چوروی نکوی تو دارد ۵
تو خورشید رو هر کجا رخ نمایی
چو حربا دلم رو به سوی تو دارد ۶
کسی رابلند است اقبال چون من
که در روز وشب جا به کوی تو دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - کسی که عشق ندارد چه درجهان دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - چو لاله دل ز داغم لکه دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.