هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر درد و رنج عاشق از فراق و دوری معشوق است. شاعر از داغ دل، لکه‌های روی ماه، و اشک چشمش می‌گوید و اشاره می‌کند که دل تنها به یک نازنین می‌تپد. همچنین، او نصیحت دیگران را نادیده می‌گیرد و تنها به یاد یار غافل است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۱۲۵ - چو لاله دل ز داغم لکه دارد

چو لاله دل ز داغم لکه دارد
بت من چون هوای مکه دارد ۱

رخش از بوسه ام گر پر کلف شد
به رخ ماه فلک هم لکه دارد ۲

منقش شد رخم از اشک چشمم
به مانند زری کوسکه دارد ۳

به عمرم در سراغ یار و غافل
که دائم در دل من دکه دارد ۴

نصیحت گوی را باما چکار است
زما ناید علاج ار حکه دارد ۵

دوبینی از بلنداقبال دوراست
که دل با نازنینی یکه دارد ۶

از آن روگشته هجر یار مهلک
که میزان حروف عکه دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - نه مشک ختا بوی موی تو دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - نه ماهی چورویت زخط هاله دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.