هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت صفات درونی مانند عشق، صداقت و لطف الهی تأکید دارد و ظواهر فریبنده مانند زیبایی ظاهری یا قدرت مادی را بی‌ارزش می‌شمرد. شاعر بیان می‌کند که دلبر واقعی کسی است که دل‌ها را تسخیر کند و پادشاه حقیقی کسی است که مورد لطف خداوند باشد، نه صاحب قدرت و سپاه.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۲۷ - دلبر آن نیستکه رخسار چوماهی دارد

دلبر آن نیستکه رخسار چوماهی دارد
یا به رخسار چومه زلف سیاهی دارد ۱

نیز عاشق نبود هر که بودخونین دل
یا به رخ اشک و ز سوز جگر آهی دارد ۲

صاف وشفاف نه هر دانه که شد باشد در
نیست غواص هر آنکس که شناهی دارد ۳

نتوان گفت که مرد است و یا عالم علم
هر که عمامه به سر یا که کلاهی دارد ۴

می شود پادشه آنکس که بود رای خدای
پادشاهی نکند هرکه سپاهی دارد ۵

دلبر آن است که دل در بر اودارد جای
و او به دل های همه لطفی وراهی دارد ۶

می توان گفت چومن نیز بلنداقبال است
بر در دوست هر آنکس که پناهی دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - نه ماهی چورویت زخط هاله دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - هیچ مرغی در قفس چون منگرفتاری ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.