شماره ۱۵۵ - تا به زلف تو دلم ملحق شد

تا به زلف تو دلم ملحق شد
این پریشانی از او مشتق شد ۱

تومگر روی به مه بنمودی
که مه از نورجمالت شق شد ۲

بت ما رفت به بتخانه مگر
که چنین بتکده بی رونق شد ۳

دود آه دل ما شد به فلک
که چنین روی فلک ازرق شد ۴

آنکه با عشق تواش نیست سری
درهمان روز ازل احمق شد ۵

درمیان حق وباطل چه کند
آنکه جاهل به حد مرفق شد ۶

ما نگیریم قرار اندر نار
زآنکه ما را دل وجان زیبق شد ۷

کسی از عشق بلند اقبال است
که شب وروز دلش با حق شد ۸