شماره ۱۵۷ - دلم آشفته ز آن آشفته موشد

دلم آشفته ز آن آشفته موشد
قدم خم از غم ابروی اوشد ۱

مگر آن سرو قد درگلشن آمد
که پای سرو اندر گل فرو شد ۲

چه باک آن خوبرو گر گشته بدخو
که بدخو گشته هر کس خوبرو شد ۳

دل وعشق وصبوری از غم هجر
همان افسانه سنگ و سبو شد ۴

سر زلف تو تا چون صولجان گشت
دل مسکین من پیشش چوگو شد ۵

بلند اقبال وصافی دل از آنم
که فکر وذکر من پیوسته هو شد ۶