هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و غزل‌گونه است که در آن شاعر از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید. او از زیبایی‌های معشوق مانند قد سروقامت و موهای مشک‌بارش یاد می‌کند و از درد فراق و نبود آرامش به دلیل عشقش می‌نالد. همچنین، شاعر به بی‌وفایی و بی‌اعتباری وعده‌های معشوق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'دمار آرد برون از روزگار عاشقان' و 'غم مخور ای دل که باشد یار همدم با رقیب' نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک دارد.

شماره ۲۲۱ - جز قد دلبر که داردطره های مشکبار

جز قد دلبر که داردطره های مشکبار
کس درخت سرونشنیده است کآرد مشک بار ۱

سروجا گیرد کنار جوکنارم زآب چشم
شد چو جوکان سرو بالایم نشنید درکنار ۲

خواهش سیر گلستانش کجا باشد دگر
آنکه اندر خانه دارد سروقدی گل عذار ۳

تا دمار آرد برون از روزگار عاشقان
بر دو دوش افکنده چون ضحاک از گیسو دومار ۴

خورد وخوابم راگرفته است از دوچشم نیخواب
صبر وتابم را ربوده است از دوزلف بیقرار ۵

غم مخور ای دل که باشد یار همدم با رقیب
نوش با نیش است وگل با خار وصهبا با خمار ۶

گوبلنداقبال را بر وعده اودل مبند
عهدوپیمان نکو رویان ندارد اعتبار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - قاصد برسان به یار کاغذ
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - عاشق روی توام با کفر و ایمانم چه کار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.