شماره ۲۳۰ - هر زمان بر دل ما می کنی آزار دگر

هر زمان بر دل ما می کنی آزار دگر
جز دل آزاری ما نیست توراکار دگر ۱

نتوان داد زآزار تودل را تسکین
نتوانم که دهم دل به دل آزار دگر ۲

گلرخی غنچه لبی سروقدی سنبل موی
با وجود تو ندارم سر گلزار دگر ۳

هست درشهر چو من عاشق دلداده بسی
نیست در دهر ولی همچو تو دلدار دگر ۴

نظری کردی و دین ودلم از کف بردی
کن به حال من بی دین نظری بار دگر ۵

بده از لعل لبت بوسی وبستان دل وجان
مده این گوهر خود را به خریدار دگر ۶

شد ز بیماری چشم تو دل من بیمار
به جز از چشم توام نیست پرستاردگر ۷

مرحمت بین که پرستار دلم شد چشمش
گشته بیمار پرستار به بیمار دگر ۸

تا رود از دلم اندوه به یاد رخ دوست
ساقی از باده بده ساغر سرشار دگر ۹

چومن آنکس که وفا دار و بلنداقبال است
نکند روز ز در یار به دربار دگر ۱۰