هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به توصیف عشق و شیفتگی خود به معشوق میپردد. او از زیباییهای معشوق مانند زلف و بناگوش سخن میگوید و بیان میکند که دیدن معشوق، غمهای دنیا را از یادش میبرد. شاعر همچنین از تأثیرات عاطفی و روحی معشوق بر خود میگوید و آرزو میکند که همیشه در کنار او باشد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۵۴ - سیاووش است گردیده زره پوش
سیاووش است گردیده زره پوش
ویا زلف است بردوش سیاووش ۱
تعالی الله از آن زلف وبناگوش
که بردند از دلم صبر از سرم هوش ۲
نمی باشد اگر ضحاک از چیست
دو مار از زلف دارد بر سر دوش ۳
شد از آندم که دیدم روی او را
غم گیتی مرا از دل فراموش ۴
ز دیدارش ز سر تا پا شدم چشم
زگفتارش ز پا تا سرشدم گوش ۵
اگر آن خوبرو بدخو است غم نیست
که باشد خار با گل نیش با نوش ۶
بلنداقبال اقبالت بلند است
که با آن ماهرو گشتی هم آغوش ۷
ویا زلف است بردوش سیاووش ۱
تعالی الله از آن زلف وبناگوش
که بردند از دلم صبر از سرم هوش ۲
نمی باشد اگر ضحاک از چیست
دو مار از زلف دارد بر سر دوش ۳
شد از آندم که دیدم روی او را
غم گیتی مرا از دل فراموش ۴
ز دیدارش ز سر تا پا شدم چشم
زگفتارش ز پا تا سرشدم گوش ۵
اگر آن خوبرو بدخو است غم نیست
که باشد خار با گل نیش با نوش ۶
بلنداقبال اقبالت بلند است
که با آن ماهرو گشتی هم آغوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۳ - بر دلم خورده تیر مژگانش
گوهر بعدی:شماره ۲۵۵ - شنیده ام سخنی خوش که گفت باده فروش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.