شماره ۲۵۵ - شنیده ام سخنی خوش که گفت باده فروش

شنیده ام سخنی خوش که گفت باده فروش
ز دست دوست می ار چه به ماه روزه بنوش ۱

می حرام شود ازکف نگار حلال
چنانکه نیش گر از او بود به است از نوش ۲

دهد به خلوت خود یار اگر تو را راه ی
ببایدت که شوی کور وکر ز دیده وگوش ۳

گرت چو دف بنوازد بکش خروش از دل
وگر تو را ننوازد صبور باش وخموش ۴

مگر نه پوست کشیدند روی هرمغزی
تو هم بدآنچه ببینی بنه بر او سرپوش ۵

چه باده بود که ساقی بریخت اندرجام
که برد از دل ما تاب واز سر ما هوش ۶

ز سر عشق سخن گوید اربلند اقبال
نشسته بر سر آتش از آن برآرد جوش ۷