خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از جدایی و درد ناشی از آن سخن میگوید و بیان میکند که معشوقش با خنده و بیتفاوتی از کنار این درد عبور کرده است. او این رفتار را به دلیل هندی بودن معشوق طبیعی میداند.
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق مانند جدایی و درد عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم فرهنگی مانند «هندو» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی فرهنگی دارد.
رباعی ۳۸۵ - ای رفته و دل برده چنین نپسندی
ای رفته و دل برده چنین نپسندی
من میگریم ز درد و تو میخندی ۱
نشگفت که ببریدی و دل برکندی
تو هندویی و برنده باشد هندی ۲
من میگریم ز درد و تو میخندی ۱
نشگفت که ببریدی و دل برکندی
تو هندویی و برنده باشد هندی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۸۴ - صد چشمه ز چشم من براندی و شدی
گوهر بعدی:رباعی ۳۸۶ - ای دل منیوش از آن صنم دلداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
