هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان اشتباهات خود در توصیف معشوق می‌پردازد. او اعتراف می‌کند که هرچه درباره زیبایی و صفات معشوق گفته، نادرست و ناکافی بوده است. همچنین اشاره می‌کند که عاشق جز به معشوق، حال خود را به دیگری نمی‌گوید.
رده سنی: 15+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۳۰۰ - به چین زلفت ار مشک ختا گفتم خطا گفتم

به چین زلفت ار مشک ختا گفتم خطا گفتم
تورا مه گفتم ار مه را سها گفتم خطا گفتم ۱

اگر قد تورا سرو سهی خواندم غلط خواندم
وگر خد تو را ماه سما گفتم خطا گفتم ۲

تو را گر سست عهد وسخت دل گفتم مرنج از من
ندانستم غلط کردم خطا گفتم خطا گفتم ۳

نگویدجز به جانان شرح حال خویشتن عاشق
من ار راز دل خود با صبا گفتم خطا گفتم ۴

بلند اقبال مشک افشان کجا باشد هما را پر
اگر آن زلف را پر هما گفتم خطا گفتم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - دوش با خونین دل خود گفتگوئی داشتم
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - لب لعل تو یاقوت است مرجان راست یاقوتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.