هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید و از زیبایی‌های طبیعت مانند سرو، جویبار و لاله‌زار برای توصیف معشوق استفاده می‌کند. همچنین، از بی‌قراری و دل‌تنگی ناشی از دوری معشوق و احتمال سفر او ابراز نگرانی می‌کند.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۳۳۴ - تونوبهار منی نوبهار را چکنم

تونوبهار منی نوبهار را چکنم
به پیش عارض تو لاله زار را چکنم ۱

توسروقد به کنارم نشسته ای شب وروز
صفای سرو ولب جویبار راچکنم ۲

به باغ رفتم وشیدا شدم ز صوت هزار
توچون به صوت درآئی هزار راچکنم ۳

قرار از دل من زلف بیقرار توبرد
به بی قراری زلفت قرار راچکنم ۴

ز چین زلف تو دامان من پر است از مشک
عبیر وعنبر و مشک تتار را چکنم ۵

شنیده ام که تو را بر سر است عزم سفر
توگر روی به سفر من دیار را چکنم ۶

به ناله ها که زدل می کشد بلند اقبال
دگر نوای نی وچنگ وتار را چکنم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳۳ - ز آب چشم از بسکه روز و شب زمین را تر کنم
گوهر بعدی:شماره ۳۳۵ - شد وقت آنکز بی خودی وصفی ز دلداری کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.