شماره ۳۵۰ - ما به یاد آن پری دیوانه ایم

ما به یاد آن پری دیوانه ایم
خلق پندارند ما فرزانه ایم ۱

تا به جانان آشنا گردیم ما
از همه اهل جهان بیگانه ایم ۲

مرد و زن ما را نصیح گوولی
ما به کار عاشقی مردانه ایم ۳

طایر آسا پیش زلف وخال دوست
مبتلای دام بهر دانه ایم ۴

حور وکوثر گر طلب زاهدکند
ما طلبکار وی ومیخانه ایم ۵

شمع رخ هر جا فروزد دیار ما
سوختن را پر زنان پروانه ایم ۶

تا مگر چنگی به زلف او زنیم
از غمش دل ریش تر از شانه ایم ۷

میل می خوردن گر آن دلبر کند
تا نهیمش لب به لب پیمانه ایم ۸

چون بلنداقبال ای گنج مراد
تا دهیمت جا به دل ویرانه ایم ۹