شماره ۳۵۲ - یک یار وفادار دراین شهر ندیدیم

یک یار وفادار دراین شهر ندیدیم
وز گلشن این دهر به جز خار نچیدیم ۱

از سفره این بزم به جز زهر نخوردیم
وز ساغر این عیش به جز غم نچشیدیم ۲

دل کندزما یار ودل از یار نکندیم
برید زما مهر وازاوما نبردیم ۳

هرکس که ستم کرد به ما ناله نکردیم
دیدیم بدو پرده کس را ندردیدیم ۴

تا دیده ما دید ندیدیم به جز دوست
جز قصه حسن رخش از کس نشنیدیم ۵

ای یار چه کردیم که کندی پرما را
از بامتوبربام دگر کس نپریدیم ۶

ز اقبال بلندی که به ما داده خداوند
جز بار بتان بار کسی را نکشیدیم ۷