هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و دیرینه شاعر به معشوق است. شاعر از روز ازل عاشق معشوق بوده و خود را اسیر زیبایی‌های او مانند موی طرار، خال و لعل شکربارش توصیف می‌کند. او از عشق به معشوق سخن می‌گوید که باعث شهرت حسن او شده و حتی وجود خود را مدیون این عشق می‌داند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین برخی از اصطلاحات و مفاهیم به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

شماره ۳۵۳ - ما روز ازل عاشق رخسار توبودیم

ما روز ازل عاشق رخسار توبودیم
آشفته تر از طره طرار تو بودیم ۱

زآن پیش که زلف تو شوددام دل ما
از دانه خال توگرفتار تو بودیم ۲

هستیم خبردار ز هر کار تو ای یار
شب تا به سحر در پس دیوار توبودیم ۳

دانی به وجودآمده ایم ازعدم از چه
از بسکه همی طالب دیدار تو بودیم ۴

حسن رخ تو شهره آفاق شد ازعشق
ما گرمی ورونق ده بازار توبودیم ۵

منصور شد از عشق تو سردار سر دار
ای کاش که سردار سر دار تو بودیم ۶

زآن پیش که روید نی وخیزد شکر از نی
شکر شکن از لعل شکربار تو بودیم ۷

ما رانه تنی بود ونه جانی نه مزاجی
کز نرگس بیمار تو بیمار توبودیم ۸

ما را که بهدهر این همه اقبال بلنداست
ز آنروست که گنجینه اسرار توبودیم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۵۲ - یک یار وفادار دراین شهر ندیدیم
گوهر بعدی:شماره ۳۵۴ - ما ز گیسوی پریشانی تو آشفته تریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.