هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق، می‌نوشی، و لحظات شاد و مستی سخن می‌گوید. او از ساقی می‌خواهد که جام می بیاورد و از غم و درد دوری کند. همچنین، به قدرت و بخشندگی حاکم زمان (رکن‌الدوله) اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که مانند او بلندآوازه شود.
رده سنی: 18+ اشاره به مصرف شراب و مستی که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.

شماره ۳۵۶ - ساقی به یاد چشم وی برخیز وده جام میم

ساقی به یاد چشم وی برخیز وده جام میم
مطرب دلم داردفغان حاجت نباشد بر نیم ۱

می خوش بوداز دست وی بی وی نبخشد نشئه می
می می شود بر من حلال آندم که می بدهدویم ۲

گوینداندر فصل گل نوشیدباید جام مل
کو تا بهاران ساقیا برخیز ومیده دردیم ۳

بنشسته پیشم دخت تاک از شحنه وشیخم چه باک
از کس ندارم هیچ بیم ار خلقی افتند ازپیم ۴

جم گو بیاور جام می تا کی سخن گوئی ز کی
در عهدرکن الدوله من امروز هم جم هم کیم ۵

در عصر رکن الدوله من باید کنم ساغر زدن
عشرت نه امروز ار کنم مستی بباید پسکیم ۶

همچون بلنداقبال شه فخر آورم برمهر ومه
انعام این شیرین غزل شه بخشد ار ملک ریم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۵۵ - ز سوز عشق تودرسینه آتشی داریم
گوهر بعدی:شماره ۳۵۷ - آگه نیی که بیتو شب و روز چون کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.