هوش مصنوعی:
این شعر یک نیایش عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از پادشاه خوبان (که میتواند اشاره به معشوق، پیامبر یا خدا داشته باشد) درخواست رحمت، شفا و توجه میکند. شاعر خود را گدا، غریب و خسته توصیف میکند و از دوری و جدایی شکایت دارد. او از پادشاه میخواهد که با مهر و وفا به او نگاه کند و قربانی دل و جان خود را بپذیرد.
رده سنی:
12+
مفاهیم عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای کودکان زیر 12 سال پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و اصطلاحات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد ایجاد میشود.
شماره ۳۶۷ - ای پادشاه خوبان رحمی بر این گدا کن
ای پادشاه خوبان رحمی بر این گدا کن
از مکرمت دلم را از قید غم رها کن ۱
من خسته وغریبم شددردو غم نصیبم
گفتی که من طبیبم درد مرا دوا کن ۲
ما را نبود گاهی جز درگهت پناهی
از مرحمتنگاهی گاهی به سوی ما کن ۳
با مهر وبا وفائی با هر دل آشنایی
از ما چرا جدائی دوری مکن صفا کن ۴
تاج سر شهانی سطان انس وجانی
از ما چرا نهانی چشمی به ما عطا کن ۵
در راهت از دل وجان باید نمودقربان
از من بیا وبستان این هر دو را فدا کن ۶
اقبال ما بلند است فیروز وارجمنداست
این جمله ریشخنداست او را تو با بها کن ۷
از مکرمت دلم را از قید غم رها کن ۱
من خسته وغریبم شددردو غم نصیبم
گفتی که من طبیبم درد مرا دوا کن ۲
ما را نبود گاهی جز درگهت پناهی
از مرحمتنگاهی گاهی به سوی ما کن ۳
با مهر وبا وفائی با هر دل آشنایی
از ما چرا جدائی دوری مکن صفا کن ۴
تاج سر شهانی سطان انس وجانی
از ما چرا نهانی چشمی به ما عطا کن ۵
در راهت از دل وجان باید نمودقربان
از من بیا وبستان این هر دو را فدا کن ۶
اقبال ما بلند است فیروز وارجمنداست
این جمله ریشخنداست او را تو با بها کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۶ - ای دل نیی عاشق برو بر خویشتن بهتان مزن
گوهر بعدی:شماره ۳۶۸ - در آئینه بر عارض خود نظر کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.