شماره ۳۷۶ - خرم آن دم که نشنید بت من در بر من

خرم آن دم که نشنید بت من در بر من
شاد بی او نشوداین دل غم پرور من ۱

زلف دلدار مرا خاصیت پر هماست
پادشاهی کنم ار سایه زند بر سر من ۲

ای صبا حال دلم را بر دلدار بگوی
جز توکس راه ندارد چو بر دلبر من ۳

زآتش عشق تو ز آنروی چنین سوخته ام
کاورد باد مگر سوی توخاکستر من ۴

نیست یک تن که ز جور تواش آگاهی نیست
که دهد شرح لب خشک ودو چشم تر من ۵

از غم مورخط وطره چون عقرب تو
شده چون خانه زنبور دل اندر بر من ۶

رقم از بس که زدم وصف گل روی تورا
طعنه بر گلشن فردوس زند دفتر من ۷

بس که از مرحمت دوست بلنداقبالم
نه عجب سر نهد ار چرخ به خاک در من ۸