هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف معشوق خود میپردازد و از زیباییهای ظاهری و جذابیتهای او سخن میگوید. شاعر از عناصر طبیعی مانند ماه، مشک، سرو، و قمری برای توصیف معشوق استفاده میکند و احساسات عمیق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۳۹۰ - ای بت ماه روی مشکین مو
ای بت ماه روی مشکین مو
دل به چوگان زلف توچون گو ۱
ای سنان قامت ای زره گیسو
تیر مژگانی وکمان ابرو ۲
رستم داستان حسنی تو
نه خدایا که گشته ای بر زو ۳
تا که روزی نشینیم به کنار
شه کنارم از اشک چشم چوجو ۴
روز وشب در سراغ سروقدت
قمری آسا همی زنم کوکو ۵
زدم از غم ز بس به زانو دست
پیل پا گشتم وشتر زانو ۶
تا به وصلت شدم بلنداقبال
شهره شهر گشتم ازهر سو ۷
دل به چوگان زلف توچون گو ۱
ای سنان قامت ای زره گیسو
تیر مژگانی وکمان ابرو ۲
رستم داستان حسنی تو
نه خدایا که گشته ای بر زو ۳
تا که روزی نشینیم به کنار
شه کنارم از اشک چشم چوجو ۴
روز وشب در سراغ سروقدت
قمری آسا همی زنم کوکو ۵
زدم از غم ز بس به زانو دست
پیل پا گشتم وشتر زانو ۶
تا به وصلت شدم بلنداقبال
شهره شهر گشتم ازهر سو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۹ - دیشب من و دل تا سحر کردیم از بس گفتگو
گوهر بعدی:شماره ۳۹۱ - چومریخی ز خون چون ماهی از رو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.