شماره ۳۹۱ - چومریخی ز خون چون ماهی از رو

چومریخی ز خون چون ماهی از رو
چوتیر از قامتی چون قوس از ابرو ۱

منجم چهر و ززلفت را مگر دید
که گوید ماه باشد در ترازو ۲

نیارد ازختن کس مشک در فارس
که داری صد ختن در چین گیسو ۳

دلم درچنگ زلفت شد گرفتار
چو اندرچنگل شهباز تیهو ۴

نشینی تا چو سرو اندر کنارم
کنارم گشته ز آب چشم چون جو ۵

سراغ از قد موزون تو گیرد
که قمری می زند بر سرو کوکو ۶

دل چون کوه ما راکندی از جای
تعالی الله از این زور بازو ۷

به صورت گر چه پنهان گشتی از چشم
به معنی جلوه گر هستی ز هر سو ۸

نه چون زلف تو خیزدمشک ازچین
نه از بابل چو چشمان تو جادو ۹

چو قدت نیست سروی ماه رخسار
چو رویت نیست ماهی عنبرین مو ۱۰

زعشقش نیست کس دلداده چون من
به عالم هست اگر دلبر بود او ۱۱

دلم خواهد همی زلف و لبش را
که این را بوسم وآن را کنم بو ۱۲

بلند اقبال گردم همچو زلفش
شبی گیرد سرم راگر به زانو ۱۳