هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که اگر دنیا را در اختیار داشت، مانند دیگران از آن بهرهای میبرد و شاید زندگی متفاوتی را تجربه میکرد. او با طنز و کنایه به این موضوع اشاره میکند که اگر چنین بود، ممکن بود مانند یک لولی (دلقک یا ولگرد) زندگی کند یا حتی حیواناتی مانند کبک و سگ و لاشهای داشته باشد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم فلسفی و طنزآمیز است که ممکن است برای درک کامل آن، نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری باشد. همچنین، استفاده از کلماتی مانند 'لولی' و 'لاشه' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نامناسب باشد.
رباعی ۴۰۳ - گر دنیا را به خاشهای داشتمی
گر دنیا را به خاشهای داشتمی
همچون دگران قماشهای داشتمی ۱
لولی گویی مرا وگر لولیمی
کبکی و سگی و لاشهای داشتمی ۲
همچون دگران قماشهای داشتمی ۱
لولی گویی مرا وگر لولیمی
کبکی و سگی و لاشهای داشتمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰۲ - بیداد تو بر جان سنایی تا کی
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۴ - می خور که ظریفان جهان را دردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
