هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از احساسات عمیق غم و اندوه، حسرت و ناامیدی سخن میگوید. شاعر از دوری و فراق معشوق شکایت دارد و با تصاویری مانند آتش، دود، آب رود و ماه، احساسات خود را بیان میکند. او از دیر آمدن و زود رفتن معشوق گلایه میکند و این دوری را باعث اندوه و حسرت خود میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. درک کامل این احساسات و تصاویر شاعرانه معمولاً به بلوغ عاطفی و تجربه بیشتری نیاز دارد.
شماره ۴۴۵ - بتا دیر آمدی و زود رفتی
بتا دیر آمدی و زود رفتی
چو آتش آمدی چون دود رفتی ۱
مگر بخت من و عمر منی تو
که هم دیر آمدی هم زود رفتی ۲
رود چون آب رود اشک از کنارم
ز چشمم تا چو آب رود رفتی ۳
مگر گل بودی ای ماه دو هفته
که یک هفته نکرده بود رفتی ۴
توئی ماه تمام و من سیه شب
چرا ای ماه تا شب بود رفتی ۵
نکو کردی که از مهر آمدی باز
چه بد دیدی که خشم آلود رفتی ۶
بلند اقبال جز اندوه و حسرت
ز دیدارت ندیده سود رفتی ۷
چو آتش آمدی چون دود رفتی ۱
مگر بخت من و عمر منی تو
که هم دیر آمدی هم زود رفتی ۲
رود چون آب رود اشک از کنارم
ز چشمم تا چو آب رود رفتی ۳
مگر گل بودی ای ماه دو هفته
که یک هفته نکرده بود رفتی ۴
توئی ماه تمام و من سیه شب
چرا ای ماه تا شب بود رفتی ۵
نکو کردی که از مهر آمدی باز
چه بد دیدی که خشم آلود رفتی ۶
بلند اقبال جز اندوه و حسرت
ز دیدارت ندیده سود رفتی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۴ - چه اول مهربان بودی چه آخر کینه جو گشتی
گوهر بعدی:شماره ۴۴۶ - گر طالعم کند به وصالت حمایتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.