هوش مصنوعی: این متن عاشقانه و غزلی از عشق و وصال معشوق سخن می‌گوید. شاعر از حسن و جمال معشوق خود به زیبایی یاد می‌کند و از عشق و فراق او می‌نالد. اوصاف معشوق چنان بلند و بی‌نهایت است که حتی عناصر طبیعی مانند خورشید و بهشت نیز در توصیف آن کم می‌آورند. شاعر همچنین به مشهور بودن زیبایی معشوق در همه جا اشاره می‌کند و عاشقان را به صبر و طاقت در فراق فرا می‌خواند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبیات کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۴۴۶ - گر طالعم کند به وصالت حمایتی

گر طالعم کند به وصالت حمایتی
نبود دگر ز طالع خویشم شکایتی ۱

رشک آیدم از اینکه مگر دیده روی تو
گر بشنوم زحسن تو از کس حکایتی ۲

آمد به وصف روی تو والشمس سوره ای
باشد ز شرح موی و واللیل آیتی ۳

دوزخ ز خوی تند تو آمد اشارتی
جنت ز حسن روی تو باشد کنایتی ۴

مانند آفتاب که مشهورعالم است
مشهور گشته حسن تودر هر ولایتی ۵

آنرا که نیست طاقت و صبر از فراق تو
در عاشقی بدان که ندارد کفایتی ۶

هر کس به عاشقی شده اقبال او بلند
اوصاف او به دهر ندارد نهایتی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴۵ - بتا دیر آمدی و زود رفتی
گوهر بعدی:شماره ۴۴۷ - گفتی دهمت بوسی ودیدی که ندادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.