هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر عشق و اشتیاق شاعر به معشوق است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و درد هجران و فراق را توصیف می‌کند. همچنین، از عناصری مانند ماه، سرو، بت، هند، فارس، شکر، و چین برای توصیف معشوق استفاده شده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر پیچیده باشد.

شماره ۴۶۰ - نگرددماه نوطالع گر از رخ پرده برداری

نگرددماه نوطالع گر از رخ پرده برداری
نروید سرو در بستان به بستان گر گذار آری ۱

توئی آن بت که دین بت پرستی را دهند از کف
اگر بینند رویت را برهمن های فرخاری ۲

دگر از هند سوی فارس نارد کاروان شکر
تعالی الله ز شیرین لب ز بس قندوشکرباری ۳

چه حاجت آنکه مشک آرنداز چین وختن دیگر
تو اندر چین زلف خویش از بس مشک تر داری ۴

غم عشق تومی باشد گران باری به دوش من
مکن وامانده ام از درد هجر خودز سربازی ۵

به دامان وصالت کی رسد دست من مسکین
به حال من کند رحمی ز فضل خود مگر باری ۶

بلند اقبال شاید گردد آزاد از غم هجرت
کند گردون اگر شفقت کند طالع اگر یاری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵۹ - بینم ای ترک عجب خونخواری
گوهر بعدی:شماره ۴۶۱ - از طلعت اگر ماهی گفتار چرا داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.