شماره ۴۷۸ - نه مایلی به چه رنجش که یار ما باشی

نه مایلی به چه رنجش که یار ما باشی
چرا به زخم دل ماهمی نمک پاشی ۱

به دهر چون تونشددلبری بهعیاری
به شهر چونتوندیدم بتی به قلاشی ۲

شبان هجر مرا کرده ای به غم همدم
توخود نشسته به می خوردنی وعیاشی ۳

زچشم مست تو می خوردن توفاش بود
تو را گمان همه خلقند غافل وناشی ۴

تفاوتی نگذاری میان دشمن ودوست
هزار فرق زفیروزه است تاکاشی ۵

خیال رویتو خوش نقش بسته در دل ما
به منزل تو نکوکرده ایم نقاشی ۶

بلندتر شود از هر شهی مرا اقبال
به کوی خویش گماری گرم به فراشی ۷