هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او معشوق را بهشتی روی زمین می‌داند و وجودش را بی‌نیاز از هر نعمت دیگر می‌شمرد. شاعر از غم فراق می‌نالد و معشوق را آفت دل و جان، ولی در عین حال بهشتی و بی‌نظیر توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

شماره ۴۷۹ - تو راکه گفته ندانم که این چنین باشی

تو راکه گفته ندانم که این چنین باشی
به خصم دوست وبا دوستان به کین باشی ۱

تورا چه غم اگرم کشته بینی اما من
بمیرم از غمت ار بینمت غمین باشی ۲

به حورعین وبه جنت چه حاجت است مرا
که کوی توست بهشت وتوحور عین باشی ۳

بود به ماه دوهفته تو را چه فرق جز اینک
در آسمان بود آن وتو در زمین باشی ۴

من آن زمان که بدیدم رخ تو را گفتم
که آفت دل وجان خصم عقل ودین باشی ۵

به سیر باغ چه حاجت بود تورا که توخود
گل وبنفشه وشمشاد ویاسمین باشی ۶

به قصد صید دل خسته بلنداقبال
کمان کشیده ز ابروی و در کمین باشی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۷۸ - نه مایلی به چه رنجش که یار ما باشی
گوهر بعدی:شماره ۴۸۰ - چون شانه را به طره طرار می کشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.