شماره ۴۸۱ - توبه زلف از پی آزار دلم شانه کشی

توبه زلف از پی آزار دلم شانه کشی
من از این شاد که دل را به سر شانه کشی ۱

ور زنی شانه به زلف از پی آرایش او
دل ما هست چه منت دگر از شانه کشی ۲

دانه از خال به رخ داری واز گیسودام
مرغ دل را به سوی دام خوداز دانه کشی ۳

چشم مخمور تو از کف دل هشیاران برد
الحذر از می اگر یک دوسه پیمانه کشی ۴

بت پرستان به خدا بت نپرستنددگر
نقش رخسار خود ار بر دربتخانه کشی ۵

هرکه بر پیل تن اسب توببیند رخ تو
مات خواهدشد واو را کش شاهانه کشی ۶

دانی ای شمع که سوزانی وگریان ز چه رو
انتقامی است که ازکشتن پروانه کشی ۷

ای دل از عشق اگر یار بلنداقبالی
باید ار بار تو کوه است که مردانه کشی ۸