بخش ۱۳ - غیبت کردن فاخته از گل پیش بلبل

به بلبل چنین گفت پس فاخته
که ای پیش گل جان ودل باخته ۱

اگر چه حدیث از رسول خداست
که غیبت گناهش بتر از زناست ۲

ولی با تو گویم زکردار گل
نمایم خبردارت ازکار گل ۳

گل آن دلبر تو بسی بیوفاست
دلش نیست صاف ار رخش باصفاست ۴

بسی هرزه گرد است وهر جائی است
نه تشویش او را ز رسوائی است ۵

نمی باشد اندر پی ننگ ونام
کندهمنشینی به هر خاص وعام ۶

برون میرو چون زگلزارها
رود بهر گردش به بازارها ۷

به مستان ورندان شود همنشین
نه پروا از آن باشدش نه از این ۸

یکی بوسدش دیگری بویدش
ندانی که هر کس چه می گویدش ۹

گهی مجلس آرای رندان شود
گهی هم گرفتار زندان شود ۱۰

غرض اینکه در خانه گر کس بود
ز گوینده یک حرف هم بس بود ۱۱