بخش ۱۵ - گله کردن بلبل به گل

چو بشنید از فاخته این سخن
سیه گشت در چشم بلبل چمن ۱

شدآشفته احوال وبشکسته بال
برگل شد وگفت با صدملال ۲

که ای نازنین چهر نازک بدن
چرا گشته ای این چنین ننگ من ۳

چرا بی وفایی چرا هرزه گرد
ز دست تودارم دلی پر ز درد ۴

دلم را ز غم غرق خون کرده ای
مرا مبتلای جنون کرده ای ۵

ندانی چه گوید ز توفاخته
در آتش مرا از غم انداخته ۶

دلم شد ز گفتار او بسکه ریش
شدم راضی از درد بر مرگ خویش ۷

چو بیرون ز صحن گلستان روی
شنیدم که در بزم مستان روی ۸

یکی بوسدت وآن دیگر بویدت
کس ار بد بگویدنیاید بدت ۹

چو پاکیزه روپاک دامن بود
بدوچشم عشاق روشن بود ۱۰

شود گر که هر جائی وهرزه گرد
دمادم کشد عاشقش را ز درد ۱۱