بخش ۳۸ - درمکافات

یکی خواست کز گل بگیرد گلاب
گل افکنددر دیگ وبر رویش آب ۱

به زیرش همی آتش تیزکرد
به گرمی چوآتش شد آن آب سرد ۲

چو آن آب در دیگ آمد به جوش
صدائی از آن دیگم آمد به گوش ۳

که می گفت آن آب با گل سخن
که ای نازنین چهر نازک بدن ۴

چه کردی که افتاده ای در عذاب
نمی بینم از بهر تو فتح باب ۵

بگفتاگل ای آب آتش مزاج
که ارند عالم به تواحتیاج ۶

من ازخودگناهی ندارم سراغ
ولی چند روزی که بودم به باغ ۷

مرا عاشقی بود بلبل به نام
که او را به من بودعشقی تمام ۸

دمی می شدم گر زچشمش نهان
همی بر فلک می شد از او فغان ۹

نمی گشت یکدم ز پیشم جدا
دل وجان همی کرد بهرم فدا ۱۰

به شوخی بپایش زدم بسکه خار
مکافاتم این است در روزگار ۱۱