شمارهٔ ۱ - در مرثیه بر شهیدان کربلا

از دست ظلم شمر ستمگر به کربلا
گریان شدند مؤمن وکافر به کربلا ۱

هرگز کسی ندیده ونشنیده درجهان
جوری که شد به آل پیمبر به کربلا ۲

پنداشتی قیامت کبری پدید گشت
کافتاده بود شورش محشر به کربلا ۳

افغان العطش زچه میرفت بر فلک
میبود اگر که ساقی کوثر به کربلا ۴

خورشید منکسف شد ومهگشت منسخف
از شرم ظلم شمر بداختر به کربلا ۵

برنیزه رفت بسکه سر سروان دین
طالع شد آفتاب ز هر سر به کربلا ۶

مسدود بود راه نظر طایران تیر
از بسکه میزدند همی پر به کربلا ۷

مجنون شوم به حالت لیلا در آن زمان
کز کین شهید شد علی اکبر به کربلا ۸

در برکشید مشک خطان را ز بس همی
ز آنروی خاک گشته معطر به کربلا ۹
یا رب به آه وناله دلهای دردناک ۱۰
ما رانصیب کن که درآنجا شویم خاک ۱۱