خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از بیدل به بیان درد عشق و فراق میپردازد. شاعر از غمهای پنهان در دل، بیتوجهی معشوق و آتش درونی خود سخن میگوید. همچنین هشدار میدهد که از نفس امّاره غافل نشویم و به حال زار خود توجه کنیم.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین برخی از واژگان و مضامین ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۳ - به قصدم ز ابرو و مژگان بتی تیر و کمان دارد
به قصدم ز ابرو و مژگان بتی تیر و کمان دارد
تو گوئی نیم جانی بر من بیدل گمان دارد ۱
ببزم غیر جا بگرفته و غافل از این معنی
که چون نی از فراقش بند بند من فغان دارد ۲
گله از آه آتشبار دل ای سینه کمتر کن
مگر نشنیده ای آخر تنور گرم، نان دارد؟ ۳
ز خود غفلت مکن، از شر نفس ایمن مباش ایدل
که این خاکستر، آتش در درون دل نهان دارد ۴
مپرس از عاقلان احوال (صابر) را اگر خواهی
خبر از حال زارش مرغ دور از آشیان دارد ۵
تو گوئی نیم جانی بر من بیدل گمان دارد ۱
ببزم غیر جا بگرفته و غافل از این معنی
که چون نی از فراقش بند بند من فغان دارد ۲
گله از آه آتشبار دل ای سینه کمتر کن
مگر نشنیده ای آخر تنور گرم، نان دارد؟ ۳
ز خود غفلت مکن، از شر نفس ایمن مباش ایدل
که این خاکستر، آتش در درون دل نهان دارد ۴
مپرس از عاقلان احوال (صابر) را اگر خواهی
خبر از حال زارش مرغ دور از آشیان دارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - در گلشنی که از گل رویت سخن رود
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - در جهان زاغ اگر دعوی شهباز کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
