شماره ۴۱ - تو را گر هست واجب بهر قتل من کمر بستن

تو را گر هست واجب بهر قتل من کمر بستن
مرا ممکن نمیباشد ز رخسارت نظر بستن ۱

چه گویم وصف خط عارضت را؟ چون تو میدانی
نمیآید ز من پیرایه بر دور قمر بستن ۲

توان با رشتهٔ الفت به هم پیوست عالم را
چنان کز رشته‌ای ممکن بود عقد گهر بستن ۳

در آن معبر، که سائل راست دست از آستین بیرون
بود از بخل قارونی گره بر سیم و زر بستن ۴

مرا عار از لباس کهنه نبود، لیک گردون را
چه نذری باشد از این کهنه بر شاخ شجر بستن؟ ۵

زدل (صابر) نخواهد کرد بیرون مهر یاران را
کجا ز آیینه می‌آید به روی خلق در بستن؟ ۶