شماره ۴۲ - بی سبب نیست که تنگ است دل غافل من

بی سبب نیست که تنگ است دل غافل من
دستبردی زده آن غنچه دهان بر دل من ۱

زلفش از کارم اگر عقده گشائی نکند
من بر آنم که کسی حل نکند مشکل من ۲

حاصلی گر بنظر میرسد از عمر منت
باری ای آتش غم آن تو و این حاصل من ۳

هست تا شعله ی آهم، برو ای پرتو ماه
نیست محتاج چراغ دگر محفل من ۴

من یکی زنده دل و خلق جهان مرده پرست
نیست جای عجب ار نیست کسی مایل من ۵

خجلت مال نبودن کشدم در بر دزد
که تهی دست چرا می رود از منزل من؟ ۶

(صابر) امید که در انجمن افتد مقبول
نزد ارباب سخن گفتهٔ ناقابل من ۷