شماره ۴۰ - تا شد سرم ز آتش سودا گرم

تا شد سرم ز آتش سودا گرم
همواره باشدم دم گویا گرم ۱

آنسر، که شور عشق و جنون دارد
کی می شود ز نشأه ی دنیا گرم؟ ۲

تا از شراب عشق توان شد مست
سر را مکن ز نشئه ی صهبا گرم ۳

آخر فسرده میشود و تاریک
آندل که شد بساغر و مینا گرم ۴

در حسن خلق و خدمت نیکان کوش
تا باشدت ز خون، رک و اعضا گرم ۵

افسرده ات کند سخن نادان
دل را کن از مصاحب دانا گرم ۶

فرصت اگر چه بهر چه تماشا نیست
کرد این جهان سرت بتماشا گرم ۷

زین زندگی اگر نشدم دلسرد
پشتم بود ز همت والا گرم ۸

فردا که حسن گل چمن آرا شد
گردد بنغمه بلبل شیدا گرم ۹

توصیف زلف پرشکنت کردم
گردید بزم ما شب یلدا گرم ۱۰

(صابر) بخانقاه طلب عمری است
هستیم از محبت مولا گرم ۱۱