هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق، شراب، و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. شاعر با تصاویری مانند آتش، آب، ماه، و گل‌ها، احساسات خود را بیان می‌کند و از ساقی می‌خواهد تا با دادن شراب، او را از غم رها کند. همچنین، اشاره‌هایی به مستی، عیش، و گذرایی عمر دارد و در پایان، از وفا و لطف الهی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است و برخی اشارات به شراب و مستی دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد. همچنین، درک برخی مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۳ - ساقیا سوختم بیا بشتاب

ساقیا سوختم بیا بشتاب
آتشم را نشان به آب شراب ۱

تا بدانند ماه سرو قد است
برفکن از جمال خویش نقاب ۲

به خیال رخ تو دیده ی من
می فشاند هزار چشمه گلاب ۳

از غم عارض و لب نمکین
سینه پر آتش است و دل چو کباب ۴

روز و شب نیز عاشقان اسیر
به خم طره ی بتاب متاب ۵

یک دو روزی است عیش گلشن و گل
عیش این چند روز، هان دریاب! ۶

مطلب عشق از افسرده دلان
که نجستند معرفت ز دواب ۷

تا منم عاشقانه می گویم:
«سرخوشم سرخوشم به بانگ رباب» ۸

جام می ده که تا ز برگیرم
باز پیرانه سر زمان شباب ۹

کز نداند به جز کرشمه ی دوست
درد دل دادگان مست و خراب ۱۰

هیچم اسباب نی پی می و نی
«أعطنی یا مسبب الأسباب» ۱۱

به «وفایی» بده چنان جامی
که نیاید به خویش روز حساب ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲ - ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - خوش همی غلتد به رویش طرهٔ پر پیچ و تاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.