شماره ۱۸ - طره از باد وزان لرزان به روی دلبر است

طره از باد وزان لرزان به روی دلبر است
کافرم گر باغبان باغ جنت کافر است ۱

ابروان نازنینی بی قرارم کرده است
یا رب این آتش مگر از مهر در نیلوفر است ۲

تا زوصف زلف و لب در باغ رویت دم زدم
نو نهال خامه ام را شکر و عنبر بر است ۳

طره ی آشفته است نازم که بر ابروی کج
راست چون در قلب کافر ذوالفقار حیدر است ۴

با قد خم، ناله ی جانکاه، آه سینه ام
بی تو گویی نغمه های عود و و دود و مجمر است ۵

از غمت با چشم خونین می خورم خون جگر
بی تو در بزم غم آنم باده اینم ساغر است ۶

دیده روشن کن مرا باری به لطف از در درآ
تا کی آخر، دلبرا، چشم «وفایی» بر در است! ۷