هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی معشوق و عشق شاعر به او را توصیف می‌کند. شاعر از ناتوانی در وصف جمال معشوق، سوزش عشق، و آرزوی وصال سخن می‌گوید و از مفاهیمی مانند پروانه و شمع، ماه و خورشید برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند سوزش عشق و وصال نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۰ - ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟
کز وصف جمال تو زبانم همه لال است! ۱

جانا دل من سوخت ز داغ لبت، آخر:
تا کی دل من تشنه ی این آب زلال است ۲

بگذار که قربان شوم این شمع رخت را
در مذهب ما سوزش پروانه وصال است ۳

ما را هوس وصل لب و زلف تو هیهات!
عمر خضر و آب بقا، فکر محال است! ۴

این طلعت زیبای ترا مه نتوان گفت
کاین ثابت و آن سوخته ی برق زوال است ۵

«شاید به دمم فاتحه ای عین کمال است
کس ماه ندیده است که در عین کمال است» ۶

دور از تو چنان زار و نزار است «وفایی»
گویی که زمهجوری خورشید هلال است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹ - ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.